AMC | Team Roseboom
donderdag 24 september, 2009
Luister vanavond naar Hoe?Zo! radio op radio 5 om het antwoord te horen op de vraag of dikke babies later ook dik worden!
Teamcaptain Tessa Roseboom beantwoord deze kettingvraag en stelt een nieuwe vraag..
Luister vanavond naar Hoe?Zo! radio op radio 5 om het antwoord te horen op de vraag of dikke babies later ook dik worden!
Teamcaptain Tessa Roseboom beantwoordt deze kettingvraag en stelt een nieuwe vraag..
donderdag 10 september, 2009
Er is steeds meer bewijs dat visvetten bijdragen aan de ontwikkeling van de hersenen van de baby. Onderzoek laat zien dat 7-jarige kinderen die veel visvetten in het bloed hadden bij de geboorte, scherper zien en sneller informatie opnemen dan kinderen met weinig visvetten bij de geboorte. Baby’s krijgen visvetten binnen via de voeding van hun moeder. Daarom hieronder een heerlijk recept met vette vis!
Roergebakken zalm met broccoli
Hoofdgerecht voor twee personen
• 300 gram zalmfilet
• 300 gram broccoliroosjes
• 1 teentje knoflook
• 5 eetlepel olijfolie
• 1 theelepel geraspte citroenschil
• 25 gram boter
• 3 eetlepels ongezouten cashewnoten
• 1 eetlepel citroensap
• zout en peper
Bereiding
Was de zalmfilets onder de koude kraan en dep ze droog. Snijd de zalmfilet in blokjes van 5 cm. Kook ondertussen de broccoliroosjes in 5-6 minuten in een flinke laag water met een snufje zout gaar, afgieten en uit laten lekken. Pers de knoflook. Verhit de olie in een wok of diepe braadpan tot deze begint te dampen. Voeg de stukjes zalm met de knoflook en de geraspte citroenschil toe en roerbak ze voorzichtig omscheppend 3 minuten. Voeg de broccoliroosjes en de boter aan de zalm toe en bak ze 1 minuut voorzichtig omscheppend mee. Voeg zout en peper naar smaak toe, met het citroensap en de cashewnoten.
Direct serveren.
Lekker met aardappelpuree en een groene salade.
maandag 24 augustus, 2009
Wat zou Charles Darwin (1809-1882) hebben gevonden van de kreet ‘je bent wat je moeder eet’? Is ons onderzoek in strijd met Darwin’s lijfspreuk ‘ the survival of the fittest’. Geven wij Darwin’s wetenschappelijke tegenstander Lamarck (1744-1829), die dacht dat giraffen een lange nek kregen doordat hun voorouders hun nek steeds verder hadden uitgerekt, gelijk? Of zouden ze het allebei roerend met ons eens zijn?
Even voorstellen: de meeste mensen kennen Darwin als de grondlegger van de evolutietheorie. Hij was een van de eersten die stelde dat de medogenloze natuur alleen de fitste exemplaren liet overleven. Hierdoor waren dierensoorten, na generaties van selectie, optimaal aan hun omgeving aangepast. Hoewel Darwin zelf nog geen idee kan hebben gehad van genen en overerving, wordt zijn werk vaak op een lijn gesteld met de genetica: immers alleen de beste genen konden overleven.
Lamarck geloofde dat dierensoorten zich hadden weten aan te passen aan hun omgeving, doordat ervaringen, die voorgaande generaties hadden opgedaan, konden worden doorgegeven aan het nageslacht. Dit concept is in tegenspraak met het heersende wetenschappelijke dogma, namelijk dat je genetische informatie-en niet ervaringen- erft van je ouders. Tot voor kort dachten we dat genetische informatie niet beinvloed kon worden door ervaringen die je (voor) ouders hadden opgedaan.
Hoe en waarom kan wat je (groot) moeder eet van invloed zijn op hoe jouw lichaam werkt? We weten pas sindskort dat moeder’s eten tijdens de zwangerschap kan bepalen in welke mate je genen actief zijn door middel van zogenaamde epigenetische veranderingen. Een moleculair mechanisme waarmee Lamarck postuum gelijk lijkt te hebben gekregen.
En Darwin: die heeft ook gelijk. Want veranderingen op genetisch niveau, daar gaan generaties selectie overheen. Epigenetische veranderingen kunnen op veel kortere termijn-al na één generatie-inspelen op de actuele situatie. Kennelijk leidt deze elegante combinatie van mechanismen tot de fitste individuen. De medogenloze natuur heeft het toch maar mooi bedacht!
vrijdag 14 augustus, 2009
Je kent het wel. Dat gevoel dat je krijgt als je enorm schrikt als er plotseling iemand achter je staat die je niet had horen aankomen. Of het gevoel dat je had toen je moest afrijden. Het gevoel dat je kunt hebben als je baas je op je huid zit, omdat je achterloopt met je werk en ondertussen thuis ook nog een miljoen dingen te doen hebt. Een versnelde hartslag, een snellere ademhaling, een gespannen gevoel: Stress.
Ga verder met lezen van "Susanne de Rooij: Stress"
september 2010 |
||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
Z |
M |
D |
W |
D |
V |
Z |
1 |
2 |
3 |
4 |
|||
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27 |
28 |
29 |
30 |
||
